YAŞANMIŞ HİKAYELER

Makale : Hayriye Erkök ile Söyleşi

Hayriye Erkök ile Söyleşi

Sayın Hayriye Erkök,

Önce sizi tanımak isteriz, kısaca bize kendinizden bahseder misiniz?​


(CEMIL ERKÖK)

82 yaşımdayım. Ressam ve seramik sanatçısıyım. Ankara’da yaşıyorum. Babamı kaybettiğimde 9 yaşındaydım. Sonrasında üvey babamın münasip görmesiyle, Kız Teknik Yüksek okulunu bititinceye kadar hayatım hep yatılı okullarda geçti. Mezuniyetim sonrasında, İskenderun’da resim öğretmenliği yaparken, çocukluk arkadaşım komşumuzun oğlu Cemil’in, romanlara konu olacak gayretleri ile beni bulması, sonrasında 40 yıl süren peri masalı gibi çok mutlu bir evliliğe dönüştü. Hayatımın en büyük acısı kocamı kaybettiğim gündü ve sonrasında tek çocuğum olan, Amerika’da yaşayan kızımın hasretini bana hissettirmeyen hayvanlarla ve sokalarda bulduğum muhtaç insanlara, çocuklara elimden geldiğince mağduriyetlerini giderme çabalarımı sığdırmaya çalıştığım bir hayatım var.   ​

 

Cemil Erkök

Hayriye Erkök

Hayriye Erkök ve Gamze  Erkök

Eşimin ellerine sarılıp:  “Oğlum Allah senden razı olsun. Ben 80 yaşındayım, eşim sefir idi ondan kalan tüm serveti harcamama rağmen bu hayvanları yaşatamadım. Dün sen gelmemiş olsa idin, hepsini  öldürüp, kendimi de öldürecektim. Ne olur bu derneği benim üzermden sen al ve bu hayvanları yaşat” dedi. Sessizce yukarıya çıktım,  mavi ipek bir mendil içersinde sakladığım, düğünümde takılan ve çocuğumun da  hediye edilen atınları getirip Cemil’e uzattım ve Bu hayvanları ne olur yaşatalım” dedim.​​​​​​​​​​​O günden sonra, vefatına kadar Cemil ve sonrasında ben, bir gün dahi tatil yapamadık, bir gün dinlenemedik, bir gün ayağımızı denize sokamadık ama bir tek gün de bu kararımızdan pişmanlık duymadık.O günden itbaren de, Haykod küllerden doğmuş bir yaşam sığınağı oldu. Dünyada emsali olmayan bir uygulama olan, belediye desteksiz barınağımızda, her türlü maddi ve manevi sorumluğunu üstlendiğimiz 500 kadar ayıdan ata, kediden köpeğe muhtelif hayvanın ömrünün sonuna kadar yaşatılmasının yanısıra; HAYKOD Etik ve ahlakı ile eşsiz, örnek alına bir  ekol, bir okul oldu. Kızımın da babasının ölümünden sonra bayrağı  devir alması ile, satırlara sığamayacak  sayıda ve önemde  faaliyetlerimizi hayata geçirdik, bu faaliyetlerimizden bir kısmını www.haykod.org sitemizde görmek mümkündür.

(HAYRİYE ERKÖK VE GAMZE ERKÖK)

Haykod’un amacı: Dünyanın herhangi bir kösesinde bir kuşun dahi yaşaması bizim elimizde ise, hiç bir bahene ardına  saklanmadan o hayvanı yaşatmaktır. Haykod’dan  sonra hiç bir hayvan amaçlı derneğin, 56 yıldır;  KAMU YARARINA ÇALIŞAN DERNEK ibaresini hak edememiş olması, bu alandaki yalnızlığımızın üzüntüsü ve uktesidir.


Sizce sokak hayvanları sorunu nasıl çözülür?​

Sokak hayvanlarını SORUN olarak görmeyerek, onların toplumun bir parçası olduğunu, her mahallenin  belli sayıda köpeğinin , kedisinin o hudutlar içerisine zararlı hiç bir canlıyı sokmama görevini, maaşşsız üstlenen görevliler olduğu bilincine vararak, hayvanı tanıyarak, hayvanlardan insanlık adına çok şey öğrenileceği gerçeğini idrak ederek ve Tanrı'nın biz insanlara lutuf ve emaneti olan bu canlılara merhamet ve  himaye ederek çözülür.

 

Yasalar hayvanı korur mu? 5199 sayılı yasanın artı ve eksileri sizce nelerdir?​

​Hayvanları Koruma yasası, rahmetli eşim Cemil Erkök’ün  çocuğu gibi üzerinde çalıştığı, 14 yıl emek verdiği ve son nefesinde dahi , ileriyi daima  görme yeteneği ile,  giderilmeyen endişeleri ile gözünün açık  gittiği bir Haykod eseridir. Vefatını takiben kızım Gamze Erkök’ün üstün çabaları ile, olması gerekenin ancak %80 lik kısmı kabul  görerek uygulamaya geçti. Halen eksikliklerin giderilmesi  için  en detaylı çalışmaları yapmış olmamıza rağmen, TBMM’de kulis yapmak için kadro ve maddi eksikliklerimizden ötürü, yine hayvan üzerinden rant sağlamak isteyen bir takım kişi ve  derneklerce yasa iyice tahrif edilme  yolundadır. Yasanın bütünü artıdır ama  uygulamalardaki eksiklikler, tanımındaki açıklıklar yasanın amacına hizmet etmesine manidir. Örneğin adı üzerinde ev ve süs hayvanının evde beslenilemesi sorunu, bugün tüm hayvan sahiplerinin en büyük hak kaybıdır. Anayasal haklarına dahi aykırılıktır. Bir başka örnek, “Muhtaç hayvan” yerine “Sahipli ve sahipsiz hayvan” diye ayrıştırılması uygulamada çözümsüzlüklere neden olmaktadır ve elbette ki cezaların  yükseltilmesi ve caydıcı hale getirilmesi de gereklidir.


Hayvana şiddet son dönemlerde yoğunlaşan kadın ve çocuğa şiddete basamak teşkil eder mi?​

Elbette ki. Batılı ülkelerde yapılan tüm  bilimseli sosyal ve psikoljik araştırmalarla   ispat edilmiştir ki: Seri katillerin istisnasız %100 ü çocukken, hayvanlara eziyet eden ve öldüren kişilerden oluşmaktadır. Sözlü veya  fiziksel, kendisinde acize şiddet uygulayan kişilerin ilk denemeleri  ağzı dili olmayan  hayvan üzerinde başlamakta ve sonra çocuklara sonra  kadınlara yönelmektedir.

 

Toplumda hayvan sevgisini yaygınlaştırmak için neler yapılmalıdır?

 

Herşeyden önemlisi ve önceliklisi toplumda hızla yaygınlaşan, hayvan üzerinde rant elde etmek amaçlılardan, hayvan korumayı, insanlık görevi olarak yapanların ayrıştırılması şarttır. Doğru ve dürüst derneklerin mutlaka maddi manevi desteklenmesi,  yükün  altında ezilmesinin önlenmesi, bizden sonraki mutlak tufanın önlenmesi  şarttır. Eğer ki  bu başarılır, doğru ve dürüst güçlendirilir ise, o zaman biz gibi dernekler toplumdaki tüm aksalıkları ve eksiklikleri layıkı ile yerine getirebilecektir. 

 

Sizce Basın ve medya hayvan sevgisi ve hakları konusunda yeterli desteği veriyor mu?

 

Sizi ve çok değerli bazı basın mesnsubu dostlarımızı tenzih ederek, itiraf etmeliyim ki; özellikle son 5 yıldır, Basın ve medya maalesef iş yapan, çok az sayıda gerçek hayvan koruma derneğinde ziyade, sansasyonel, hayvanı  hile olarak kendisine reklam malzemesi yapan, hayvanı para kazanma amaçlı kullanan derneklere ve kişilere  ilgi gösteriyor maalesef.

 

Can severlere vermek istediğiniz bir mesajınız olur mu?

 

Canseverlere Allah'tan güç ve sabır dilerim. Asıl  mesajı, hayvana karşı merhamet hissi taşımadığını sananlara vermek isterim izninizle: Yaşamaktan başka hiç bir talebi olmayan  hayvanların;  biz insanlara Tanrı’nın lütfu ve emaneti olduğunu  unutmamaları , karşılarına çıkan muhtaç bir hayvanın mutlaka bir sınav meleği olduğunu hatırlamaları ve  bu sınavı  geçtiklerinde, bu dünyada da ahirette de,  en cömet şekilde mükafatlandırılacaklarını hatırlamaları  rica ederim.